หวัดดี..บ้านใหม่

อยากจะบอกว่า..ที่ต้องแอบมาสร้างบล็อกที่นี่ เพราะเนตที่บริษัทมานดูบล็อกที่อื่นของหลิงไม่ได้อ่ะ..ก็เลยต้องมาขอพื้นที่ไว้ระบายความสะใขของตัวเองไง

ตอนนี้..หลิงเหมือนว่าจะเปลี่ยนไป..จากที่เคยโวยวายๆ เวลาเจอกับปัญหา..ก็เย็นลง..คิดอะไรเป็นเหตุเป็นผล..เข้าใจความรู้สึกของคนอื่น..เข้าใจในเหตุผลของคนอื่นมากขึ้น..มากกว่าเมื่อตอนมหาลัยเยอะเลยล่ะ..แต่..เวลาเล่นๆก็เหมือนเดิมน่ะแร่ะ..ก็ยังคงโวยวาย..รั่วๆเป็นนิสัยปกติเหมือนเดิม..แหม..เวลาซีเรียสก็ต้องเต็มที่..เวลาใส่ใจกับเรื่องทั่วไป ก็ขอให้มานลงมาหน่อย..ไม่นอยด์เท่าแต่ก่อนแล้วละกันเนาะ..เพื่อนๆว่าไง..คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นกันบ้างมั้ย..ทำงานมาได้จะปีกว่าๆแล้ว..รู้สึกไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลยนะเรา..อยากเก่งกว่านี้จังเลยนะ

ช่วงนี้..รักตัวเองจังเลยเนาะ..เวลาที่ได้แสดงความรักให้กับตัวเอง..เช่นได้ออกกำลังกายให้ตัวเองแข็งแรง..ฟิตเต็มที่..ได้บำรุงผม..ให้ผมหอมๆสวย..ได้คอยดูแลสิวให้มันหายๆไป..ได้คอยอาบน้ำด้วยสบู่หอม..ได้มีเวลานิดหน่อยที่จะอยู่กับตัวเอง..ไม่หน่อยล่ะ..เยอะเลยแล่ะที่ต้องอยู่กับตัวเอง..เพราะไม่มีใครซักที..สงสัยตอนนี้ยังทำอะไรเรื่องความรักไม่ขึ้น..เลยต้องปล่อยให้พ้นระยะเวลานี้ไปก่อน..เดี๋ยวอะไรๆก็คงมาตามเอง..ขอแค่เราอยู่ดีดี..ทำตัวดีดีเข้าไว้ก็พอ..

มีนะ..บางครั้ง..เรารู้สึกพิเศษ..รู้สึกดีดีกับใครสักคนนึง..เราก็อยากแบ่งและทำให้เขามีความสุข..แม้ว่าจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม..เราก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะดูแลใครได้หรือเปล่า..แต่เราก็อยากดูแลเขา..ให้เขามีความสุข..แล้วก็อยากจะใส่ใจในความรู้สึกของเขา..เราคงไม่ได้เกิดความรู้สึกแบบนี้กับแค่คนนั้นคนเดียวหรอก..แต่เรารู้สึกกับเพื่อนคนอื่นๆด้วย..จนบางครั้งเราก็เผลอแยกไม่ถูกระหว่างรู้สึกดีดีกับรู้สึกว่าชอบ..ขอเวลาอีกสักนิด..แล้วสถานการณ์มันคงให้คำตอบเราได้เอง..ว่า..เราควรจะรักษาไว้ให้เป็นแบบนี้ต่อไป.หรือว่าควรจะเลิกคิดแล้วหันมาเป็นเพื่อนกัน..หรือว่าควรจะให้มากขึ้นจนกระทั่งเป็นความรู้สึกพิเศษอย่างแท้จริงจนถึงกลายเป็นคำว่ารัก..หรือว่าแค่หลงเพราะเหงา..หรือว่า???..เอาเป็นว่า..ทุกอย่างมันขึ้นอยุ่กับเขา..ไม่ใช่เรา..เราห่างได้นะ..เราทำได้..เรากลับมาเป็นเพื่อนได้นะ..เราก็ยังรู้สึกว่าเราทำได้..ก็เราเคยทำมาแล้วนิตั้งกี่ทีแล้วล่ะ

เพราะความรัก..มันไม่ใช่แค่เราเหงาแล้วต้องการใครมาทดแทน..ใช้เวลาสักนิด..เพื่อมองดูสถานการณ์..ถามตัวเองเสมอว่าหวังมั้ยที่จะได้คบกัน?..ก็คงตอบได้ว่า ก็หวัง..แต่ถ้าเกิดคบกันแล้วต่างฝ่ายรู้ตัวว่าไม่ใช่ที่ต้องการล่ะ..มันเสียความรู้สึกทั้งสองฝ่าย..ไม่ว่าจะต้องเจ็บสักแค่ไหน..คนที่ดูแลความรู้สึกของเราก็ไม่ใช่เค้านี่..ตัวเราเองต่างหาก..

อ่านแล้วพิมพ์ไปมาแล้ว..เพ้อเจ้อจังเลยน่า..ความรักมันไม่ได้เป็นเรื่องยากอย่างที่คิด..ขอปล่อยไปตามธรรมชาติ..แล้วมันจะพบเอง..ว่าเธอคือใคร..ที่จะเป็นรักสุดท้ายของฉันจริงๆสักที..โห จบเป็นเพลงแน่ะ..อิอิ